माळावरील गवतफुलांचा
सुगंध हृदयात भरत
मंद मंद सा वारा
वाहत होता
वाकुड्या वळणाच्या
वाटांवरुन तिच्या साथीन
तो मनरमणा चालत होता
..
त्यांच्या भावना ,
त्यांचा उत्साह
त्या वाटा-वाटांवरुन
दौडत होता
पहिल्या वाहिल्या
नवथर प्रेमाचा प्रपात
दोघांच्या
डोळ्यांतून बरसत होता
..
हृदयातील मुक्या
भावना
शब्दात सांडायच्या
होत्या
ओसंडणा-या
प्रेमाच्या खिडक्या
मोकळ्या करायच्या
होत्या
..
दोघांत त्या सुरवात
कोण करणार पण
अनामिक भीतीच्या
छायेत दोघेजण
..
ती अबोली, लाज
तिच्या गाली
तिची मुग्धता ती
सोडेना
तोही वेडा होता बोलघेवडा
शब्द पण त्याच्याही
तोंडून फुटेना
..
त्याने अनेकदा
केलेल्या नमस्कारांना जागून
अखेर तो गजाननच
मदतीला धावला
त्याच्या पवित्र
प्रेमाची लाज राखून
तो त्याच्या नवसाला
पावला
..
त्याचं मंदिरात दोघे
नतमस्तक झाले
डोळे मिटून देवाकडे
त्यांनी एकमेकानाच मागीतले
..
मंदिराच्या पायरीवर तिचा
हात हाती धरून
“तु काय मागितले ?” त्याने विचारले
तिने लाजून अंतरी
मोहरून
त्याच्या डोळ्यात
पाहिले
..
तिच्या डोळ्यात
उमटलेला तिचा चेहरा
त्याला न सांगता
उत्तर मिळाले
सुरवात अशी झाल्यावर
मात्र
त्यांना बोलायला
रानच मोकळे मिळाले
..
त्याचा शब्द शब्द
होता प्रेमान ओथंबलेला
तिचा अणुरेणु त्यात
न्हाऊन निघाला
तिच्या थरथरत्या
स्पर्शाने
तोही पुलकित झाला
..
मूक प्रेमिकांचा
देवाच्या दारात त्या
संवाद मग खूप रंगला
अव्यक्त प्रेमाचा
प्रेमग्रंथ त्यांचा
अखेर सुफळ संपूर्ण
झाला
-सुहास भुसे
